Gezinsuitbreiding

Net voor we elkaar voor het eerst kusten, zei ik: "Ik wil geen kinderen meer, hé!" Niet meteen heel romantisch, maar het moest gezegd worden. Roel heeft zelf geen kinderen, dus ik wou er van bij de start eerlijk over zijn. Hij vond het geen probleem. Nog steeds niet – ik vraag het hem soms.

Het idee van een kindje-van-ons-twee is toch blijven spelen. Vooral in mijn hoofd, dan. Af en toe stak een kinderwens de kop op. Met regelmaat van de klok, eigenlijk. En dat mag je heel letterlijk nemen: telkens Birte, To en Door bij hun papa waren, begon ik te dromen van een Roel-en-Bie-baby. "Legenestsyndroom" noemde Roel het, en hij moest er eens om lachen. "Dat gaat wel over als ze terug zijn." Hij had gelijk.

Door heeft wel eens gevraagd naar een baby. Of beter: een broer. Die mocht dan in zijn bed slapen, hij zou er wel voor zorgen. Maar wel alleen maar als het een broertje was. Een zusje zou ergens anders moeten slapen.

Er werd geregeld over gedebatteerd (vorige week nog, in de auto), maar uiteindelijk waren Birte, To en Door het eens: er kwam best geen vierde kindje. "Want als wij dan met z'n drieën naar papa gaan, moet dat kindje alleen bij jou en Roel blijven. En dat zou echt héél erg zijn!" Tja.

2 gedachten over “Gezinsuitbreiding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s