Vrijdag

Ik trek de deur achter me dicht, start de auto en vertrek. 20 minuten later laad ik drie kinderen, evenveel tassen en een hoop schoenen in. We rijden naar huis. Onderweg wordt er druk gespeculeerd over wat we gaan eten. En zingen we een liedje.

Thuiskomen, samen de auto leegmaken. Vlug eten (iets-van-de-rap-gereed), sportzak maken, Birte naar de baskettraining doen. Ze vertelt honderduit. En luid. Onderweg naar huis neurie ik mee met de radio.

Een klein uurtje later staat To klaar in uniform. Het is avondchiro, want tijdens de examens wordt de zondagnamiddag liever gebruikt om te studeren. Het is koud en donker, de fiets blijft op stal. Ik zet To af aan het Chirolokaal en rijd naar de sporthal om Birte op te halen. Terug naar huis, met Johnny Cash op de achtergrond.

Door zit in de woonkamer naar YouTube-filmpjes te kijken op z’n iPad. Gekoppeld aan het stopcontact gniffelt hij om dingen die wij niet weten. Hij merkt het niet dat ik weer vertrek. Aan de Chiro is het mistig en ruikt het naar wierook. Ik wiebel met mijn tenen om ze warm te houden. Onbewust tokkelen mijn vingers de maat van het liedje in mijn hoofd.

We rijden naar huis. Uitgeteld ploft To in de zetel. Er staat chips op tafel, en cola. Want vanavond kijken we samen naar TV. Of beter: ik kijk naar TV, mijn kinderen kijken op hun schermpje. En af en toe naar het grote scherm. Maar alleen als ik zeg: “amai, die kan mooi zingen.”

Het is vrijdag, ze zijn er weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s